Cesur yürekli, Kahramanım BABAM’ a,

Düne dair söyleyecek o kadar çok şey var ki, ama biz dünü pek konuşmayız bilirsin. Söylediğin gibi, “dünden dersimizi alır, yolumuza bakarız.”

İçimden zaman zaman kızardım sana ama sonra haklı olduğununu görüp, yaşadığım zaman, “yine haklı çıktı koca çınar” derdim.
Ben çıktığım her yolculukta seninle büyüdüm Baba. Hayatımın bir çok kesitinde toparlanmakta zorlandığım anlarda, başarısız hissederdim kendimi. Değersiz bulur ve aynadaki suretime küserdim. Sonra sen aklıma gelirdin ve kendi kendime, “sen Ali KARAYILAN’ nın kızısın. Defalarca hayatın kırdığı, canını acıttığı ama vahşi yaşam sevincini asla kaybetmeyen, Ali KARAYILAN’ nın kızısın.”
Sonra tatlı bir gülümseme gelir içime, huzur bulurdum. Denizin ağır dalgalardan sonra sakinleşip, dinginleşmesi gibi..

Sen benim cesur yüreğim, kahramanım oldun hep kendi yaşam hikayemde. Fakat her kahmanın, ihanet edeni de çok oluyordu.
Ama ben benim kahramanım gibi yani babam Ali KARAYILAN gibi kimsenin kirliliği ile kirletmedim yüreğimi, inançlarımı, gülüşümü ve ruhumu..

İyi ki varsın benim cesur yürekli kahramanım..