ABDULLAH YİĞİT- ATİLLA ARIKANOĞLU/ Koronavirüs aramızdan bir çok insanı almakla kalmadı, dünyada birçok insanı işsiz bıraktı, küçük ölçekli esnafı deyim yerindeyse bitirdi.

Oysa yaşamak için çalışmak zorunda olanlar vardı. Bir de hikâye anlatanlar ve bu hikâyelere inanlar…

Neydi bunun adı?

Pandemi öncesi zar zor ayakta duran, pandemi ile tükenen küçük ölçekli esnaf artık hikâye dinlemek değil, destek görmek istiyor. Ekonomimizin nabzını tutan ve bel kemiği olan küçük esnafın direnci tükenmiş durumda.

Ve onlar, “harçlık” değil, destek istiyor.

Bugün 3000 lira gibi bir gelir düzeyi ile yaşamak mümkün mü diyen Patronlar, akademisyenler ve bir çok yapı kapitalizme karşı. Herkes çok duyarlı ama kimse birbirine destek değil, kimse örgütlenmiyor.

Bu duyarsızlığı sorgulamanın vakti gelmedi mi? Yoksa geçti mi?

O halde durup düşünelim hepimiz, hep birlikte…

Evet dünya adil bir yer değil, adil olunmaya çalışılan bir yer. Bu da ancak birlikte olmakla, birbirimize destek olmakla mümkün olabilir.

Küçük esnaf “harçlık” değil destek istiyor…