Belediye başkanlarının transferleri başladığında söylemiştik, bu durumuihanetle açıklamak yeterli değil diye…

Birçok il ve ilçe belediyesinin ardından İzmir’in de AKP’ ye geçmesiyle yine ihanet tartışmaları başladı!

Kemal Kılıçtaroğlu’nun yaptıklarından Özgür Özel’in hatalarına…

CHP’nin halka kendini anlatamamasından belediye başkan adaylarını seçerken yaptığı stratejik yanlışlara…

Belediyelerin aşmakta zorlandığı sorunlardan belediye başkanlarının istikrarlı davranamamasına…

Yolsuzluk soruşturmalarından bu soruşturmalardan kurtulmak için parti değiştirme iddialarına…

Muhaliflerin verdiği tepkilerden iktidar taraftarlarının zafer kutlamalarına…

Birçok farklı yorum ve bakış açısı mevcut.

Ama hepsi de ihanet ya da sorunları çözmek için zorunlulukçerçevesinden yaklaşıyor.

Seçim kanuna bakan ve oradaki sorunlara değinen yok maalesef!

Milyonların oyunu partisi aracılığıyla alan adayların parti değiştirmesi nasıl böyle normalleştirilebiliyor?

Daha önce sorunun bireylerden bağımsız olarak kanunlardan kaynaklandığını söylemiştik.

Fırsat bulan insan çeşitli nedenlerle kendilerince doğru, çevrelerince yanlış kararlar alıp uygulayabilir.

Kanunlar, yönetmelikler ve tüzükler tam da bunun için var.

Kişisel çıkar ve kararların önüne geçemeyen kurallar neye yarar?

Yani yanlış olan insanlardan ziyade bunlara fırsat veren kurallardır aslında!

Mesela bir belediye başkanı aday olduğu partiden istifa ettiği anda belediye başkanlığı da düşmelidir.

Çünkü bu oyların çok küçük bir kısmının şahıslarla ilgili olduğunu hepimiz biliyoruz.

Aslında partilere verilen milyonlarca oyun birinin kararıyla başka bir partiye aktarılması doğru olamaz.

Bu şekilde seçmen iradesinin hiçe sayılması ve halkla dalga geçilmesi engellenmeli.

Ama nedense olaya bu açıdan yaklaşan pek yok!

Ya ihanet suçlamalarıyla yuhalamalar…

Ya da seçim kazanmış havalarıyla zafer kutlamaları…

Çünkü bu kadar belirgin olmasa da tablonun tam tersini yaşadığımız durumlar da olmuştu.

Yani zafer kutlamak ya da yenilgide başkalarını suçlayarak sorumluluğu üzerimizden atmak işimize geliyor.

Aslında bu hepimizin suçu!

Hem bu duruma fırsat veren meclisteki tüm siyasi partilerin ve milletvekillerinin hem de onlardan bunu talep etmeyen milletin.

Ahlaksızlık ve ihanet konusundan farkımız olsaydı bunun düzeltilmesi için bir şeyler yapmamız gerekmez miydi?

Kısacası tartışılması gereken İzmir belediyesi ya da belediye başkanı değil…

Diğer belediyeler ve başkanları da değil…

Tartışılması gereken bu olanlara fırsat veren kanunlar.