Hikayenin içindeyiz ama anlamıyoruz. Kan bize bulaşana kadar da anlamak istemiyoruz. Ne kadar da kanıksadık rakamlarla ifade edilen ölü ve yaralı kelimelerini. Utanmıyoruz çünkü. Hiçbirimiz kendisinden utanmıyor. Olsa olsa bir diğerinden utandık hep. “Bir” derken bile ”ikiye” böldük. Hala ve ısrarla bir futbol maçının sonucuymuş gibi galibiyet peşindeyiz. Kahramanlığı zalim olmak sanıyoruz. Bir biçimde hepimizin eline kan bulaştı farkında bile değiliz.

Bu topraklarda yaşayan herkes bilir ” utanmak imandandır” sözünün anlamını. Utanmak sanıldığı gibi sadece çıplaklıktan vb. utanmak değildir. ” İnsan olma konumunu korumaktır utanmak.” Tüm inançlarda, tüm düşünsel ve bilimsel alanlarda olmazsa olmazdır bu etik prensip. İnsan olma konumunu koruyamıyorsak gerisinin anlamı yoktur çünkü. Kendimle birlikte bir çok kişiyi utanmaya davet ediyorum. ”İnsan olmanın” hatta ”olma” nın en temel çekirdeğine davet ediyorum.

O halde insanca yaşamak adına çıktığımız yollarda buluşalım…