Zordur ait olmadığın bir bedende doğup, bunu anlamayacak bir toplumda tutunmaya çalışmak. Bütün o iç savaşınıza insanların imaları, baskıları, iğnelemeleri de eklenir. Kendi aileniz mesela, bir gün “As kendini de kurtulalım” deyiverir.

Ya da ağır gelir hayat, bir binanın balkonundan atıverirsiniz kendinizi.

Belki ölümünüze bile karar verme hakkınız olmaz. Tecavüze uğrar, öldürülür, bir kenara atılırsınız. Seks işçisi der geçerler. İki yıl sonra bile dava dosyanızda tek bir şüphelinin adı geçmez mesela.

Oysa siz, bütün hayatın ağır yükü omuzlarınızda, bir arabanın içinde ölmeden önceki son videonuzda köpeğinizi annenize emanet edecek kadar iyi bir insansınızdır.

Onlar görmezler.

Onlar, insanlar.

Sessiz İnsanlar;

Okyanus Efe öldü. Ayaz Utku öldü. Eylül Cansın öldü. Hande Kader öldü. Adını bildiğiniz, bilmediğiniz niceleri öldü. Hepsine sustunuz.

Begüm öldü!

Siz sustukça bu liste uzuyor.

Siz sustukça insanlar ölüyor. Kadın, erkek, eşcinsel, transseksüel değil. İnsan ölüyor, insan öldürülüyor.

Özgecan için adalet isteyenler, Hande için neden sustular?

Begüm öldü!

Terkedilmiş bir otel odasında cesedini buldular onun.

Genç bir kadın öldü. İmkân verdiğiniz kadarıyla umutları, hayalleri vardı.

Umutlarıyla, hayalleriyle ayrıldı bu dünyadan.

Ve siz hala susuyorsunuz.

Uyanın artık. Acıyı, korkuyu, hüznü anlamaya çalışın.

Bir kez olsun, bir insan öldüğünde onun kim olduğunu önemsemeden üzülmeye çalışın.

Sesinizi çıkarın!

Başka Hande’ler, Eylül’ler, Okyanus’lar, Ayaz’lar, Begüm’ler ölmesin.

Trans intiharları da cinayettir.

#TransCinayetleriPolitiktir