Yönetenlere göre sınıf atlıyor ülkemiz…
Tüm dünyanın gözü üstümüzde…
Herkes bizi kıskanıyor…
Ama bizim en büyük banknotumuz gelişmiş ülkelerin en küçük madeni paraları değerinde neredeyse!
Son yıllarda hızla değer kaybeden paramız en az 10 kat büyük banknotlara ihtiyaç duyuyor aslında.
Bir ev ya da araba alacak parayı çantalara sığdırmanın imkanı yok.
Bırakın çantayı bankadan aynı gün içerisinde EFT işlemi dahi yapamıyorsunuz!
Geçenlerde 5 TL lik madeni paramız dolaşıma başladı ama on yıl öncenin 50 kuruşu kadar değeri yok maalesef.
Onu 50 kuruş kabul edersek 1 TL yerine de 10 TL lik madeni paraya ihtiyacımız var şu an!
İnşallah böyle kalırsa tabi!
Mevcut ortamda da insanların istediği ürünlere ulaşması giderek zorlaşıyor tabi.
Buna çözüm bulmak yerine daha kolay olanı tercih ediyoruz her zamanki gibi.
Durumu düzeltmek yerine kestirmeden giderek:
Çakma ürünlerle!
Alenen satan kocaman mağazalar var artık!
Üretenler ve satanlar gerçeğiyle aynı kalitede diye kasım kasım kasılıyor!
Çakma her zaman vardı diyenler olacaktır.
Haklısınız bizde de başka ülkelerde de hep vardı.
Az sayıdaydılar ve gizlice çalışırlardı.
Ya gizlenmiş dükkanlarda, ya da diğer ürünler gibi teşhir etmeden tezgah altından tanıdığı, güvendiği müşterilerine satarlardı.
Lüks markaların sahteleri bu kadar aleni sergilenemezdi…
“Ne var canım, ne güzel fakir fukara da nasipleniyor! Yapsınlar işte!” diyebiliriz.
Kitap bile daha çok okuyucuya ulaşacak diye korsanı makul görebiliriz.
Kaliteli markaları iyi standartlarda üreterek orijinallerine ulaşamayanlara imkan sağlayanları hoş görebiliriz.
Ama halkın çoğunluğunu orijinale ulaştırabilecek seviyeye yükseltmek daha doğru olmaz mı?
Durumun çarpıklığının üzücü!
Çakmalara muhtaç hale getirdiğimiz insanlar bundan rahatsız olmayı şöyle bırakın olayı müthiş bir uyanıklık olarak görmekte.
Esnaf içerisinde birebir olduğunu, ayırt edilemediğini iftiharla tekrarlayanları görmek zor değil.
Bu durumda başka bir sorun çıkıyor karşımıza:
Hukuki olarak her şeyin mümkün olduğu…
Hiçbir hakkın garanti altında olmadığı…
Yani yasalarımızın üreticileri, fikir sahiplerini, yenilikçileri korumadığı gerçeği…
Bu durum hukukun da, düzenin de, sistemin de işlemediğinin işareti değil mi?
Üretimde sahtecilik egemense bu aslında hukuktaki sahtecilikten kaynaklanmaz mı?
Hukuktaki sahtecilik de eğitimdeki sahteciliğin kaçınılmaz sonucu değil mi?
Yani sadece ticari ürünlerin değil, buna müsaade eden hukuk ve bunu öğreten eğitim sistemimizin de orijinal olmadığını gösteriyor.
Kimin umurunda diyebilirsiniz!
Ne diyebilirim, maalesef öyle!