Milyonlarca çocuğumuz ve gencimiz heyecanla okullarına başladı.

En azından bir kısmı heyecanlıydı!

Peki diğerlerindeki heyecanı nasıl bitirdik?

Birçok şey söylenebilir belki ama en başta sınavları söylemek gerekiyor…

Tabi bizim gibi öğrenci sayısı fazla olan ülkelerde sınav kaçınılmaz bir öğrenci seçme aracı.

Ama seçtiğimiz öğrencilere de iyi bir eğitim ortamı sağlamak gerekiyor.

Daha önce her ilde birkaç tane sınavla alan lisede öğrenciler için en uygun öğretmenler de akademik kriterler ve sınavla seçilerek güzel bir eğitim ortamı oluşturuluyordu.

Sonra sayıları hızla arttırılarak ve öğretmen bulabilmek için atama kriterleri kaldırılarak standartlar iyice aşağıya çekildi.

Arttırmanın doğru olmadığı anlaşıldığında sayılar biraz azaltıldı.

Şimdi kademeli olarak yine azaltılacakmış.

Elbette doğru bir karar.

Aynı hatayı üniversitelerde de yaptık!

Hem de tüm itirazlara rağmen!

Sayı artmasıyla kalitenin artmayacağı söylenmesine rağmen!

Önce gerekli altyapının çalışılması gerektiği vurgulanmasına rağmen!

Sonrasında kontenjanları indirerek her şeyi düzelttik sandık ama hala devlet üniversitelerinde bile öğrenci bulamayan bölümlerde maaş alan görevliler var!

Lisede ise yanlış fark edilince bazıları sınav kapsamından çıkarıldı.

Şimdi biraz daha daraltılacak…

Bunlar güzel gelişmeler ama sınavla öğrenci alan okulların öğretmenleri de şeffaf kriterlerle atanırsa o zaman daha büyük adımlar atabiliriz.

Elbette bir yerden başlamak güzel ancak devamı gelirse daha da güzel olacak:

Öğretmen atamasından sonraki en önemli konu da hormonlu notlar…

Bakanlıktan okullara, öğretmenlerden velilere herkes biliyor.

Ama düzeltilmesi için bir şey yapan yok!

Parayı veren notu kapıyor!

Artık rekabet gücünü arttırmak için sınavlı okullarda da son sınıfta bol keseden not dağıtılıyor.

Yine de özel okullarla karşılaştırılamaz tabi!

Peki bunu engellemek çok mu zor yoksa engellenmek istenmiyor mu?

Özel okulları desteklemenin başka bir yolu bulunamıyor galiba!

Normal okullarda kırka yaklaşan kontenjanlar varken İmam Hatip okullarında yirmiyi bulmayan sınıf mevcutları var bir de:

Özellikle ortaokul bölümlerinde…

Neden İmam Hatip tercih edenlere daha iyi imkanlar sağlanıyor diye sormayacağım!

Asıl sorum diğerlerine neden aynı imkanların sağlanamadığı…

Niçin eşit bir ortam oluşturarak adaletli bir eğitim sunulamadığı…

Güvenlik ve temizlik konusunda bile bu okullar arasında bir uçurum mevcut!

Sadece maddi kaynaklar değil insan kaynaklarında da büyük bir adaletsizlik söz konusu.

Öğrenci sayısı birkaç yüz olan bir İmam Hatip okullarında dört beş hizmetli görev alırken binlerce öğrencisi olan bir normal okul iki üç görevliyi zor bulabiliyor.

Bu tabi ki okul idarelerinin yönetim kabiliyetiyle de ilgili ama o yöneticileri atayanlarının bir hesap vermesi gerekmiyor mu?

Neyse…

Her şeye rağmen güzel haberler de alıyoruz:

PİSA raporuna göre büyük bir ilerleme kaydetmişiz.

Soru tiplerinin ve sınav şekillerinin anlama yeteneğini hedef alması elbette güzel gelişmeler ve olumlu sonuçlar verecek.

Ancak bu kadar hızlı bir ilerleme kimse beklemiyordu!

Umarız bu güzel haber diğer sorunların liyakatle çözülmesi için ilham kaynağı olur.