Canımızı yakan, gerçeğin televizyon ekranları karşısındaki çaresizliğiydi.

Ancak hayatın gerçekleri ekranlarda değil meydanlarda, insanların birbirleriyle olan ilişkilerinde saklıdır.
Oysa,
mutlu olmak için değil mutsuzluğu savuşturmak için görmezden gelmiştik her şeyi…
Yoksa hepimiz her şeyi görmüştük!

“Alt tarafı bir elma yedik beraber
Zehir-i zıkkım oldu bize bal badem”

Tanrı kadar merhametli olunsaydı insan sadece bir kere ölürdü.
İnsan her gün yeniden doğar. Neticede sabah güneşinin en güzel tarafı hiçbir şeyin dünkü kadar önemli olmadığını hatırlatması olsa gerek…
Çünkü,
nefes almak başka şey yaşamak başka..
Bu dünyada yaşadığım süre içinde, seçmen en doğrusunu bilir, müşteri hep haklıdır, her şey senin elinde diyenlerin yalan söylediğini gördüm.
Altının sıradan bir maden, zeytin ağacının canlı, sabah güneşinin umut olduğunu öğrenecek kadar yaşadım.

Alıştığımız, alıştırıldığımız her bir sözcüğe ayrı ayrı muhalefet edip yepyeni bir anlam oluşturmanıza yardım eden aydınlatıcı yazılar, hoşsohbet insanlarla geçirdiğiniz uzunca ömrünüz olsun..