Kadınların iş hayatına girmesi ve tutunması öyle zor ki, çünkü işveren ve devletin kadının çalışma şartlarını iyileştirmek gibi bir yaklaşımları yok. Devlet tarafından kadınları iş hayatında koruyucu bazı kanunlar bulunuyor ama işveren tarafından uygulaması gerçekleştirilmiyor.

İş hayatında, kadın iş gücüne bakış her zaman vazgeçilebilir olmuştur. Çünkü kadınların annelik gibi önemli sorumluluğu olduğu için, işveren kadına her zaman işten çıkabilir gözüyle bakıyor. Zaten daha işe alınırken; evli misin, çocuk düşünüyor musunuz gibi kadına Allah tarafından verilen annelik vasfını bir engel gibi görülen sorular soruyorlar. Bir kadının anne olmak en doğal hakkıdır ve toplumun çoğalması içinde gereklidir. Kadın iş hayatına girememe korkusuyla çocuk sahibi olmayı bile erteliyor ya da kariyeri için anneliğinden vazgeçiyor.

Konuşmalarda kadını iş hayatında daha aktif görmek istediklerinden bahsedilirken, kadınların çalışma şartlarına baktığımızda özel bir destekten, çalışması için yardımcı olacak ya da teşvik edecek bir uygulamadan söz etmek mümkün değil.

Günümüz çalışma koşullarında kadınlar bir erkek ile aynı işi yapsa bile erkeğin aldığı maaşın dörtte üçü ya da dörtte ikisi kadar ücret alıyor. Bu da ücretteki kadın erkek eşitsizliğine bir örnektir.

Halbuki kadını iş hayatına teşvik edecek çözümler sunulmuş olsa kadınlarımız sağduyulu ve prensipli çalışma tarzlarıyla çok başarılı işlere imza atacaklardır.

Örneğin esnek çalışma saatleri ya da çocuğunun bakımıyla ilgili verilecek desteklerle kadınlar işlerine devam edecektir.

Geçmişten günümüze hala kadın iş hayatından dışlanmakta ve hala kadının yeri evi, görevi de çocuk büyütmek bakış açısı yaşadığımız yüzyıla yakışmamaktadır.

Toplumda erkekler lider rolünde, kadınsa izleyen, önerileni alan rolündedir.

Aslında kadınların doğası gereği daha sağduyulu, uyumlu, uzlaşmacı ve kucaklayıcı yapısı liderlik rolünü başarıyla yerine getireceğinin göstergesidir. Toplumumuzda kadına verilen rolü kabullenmeyip, kendini kanıtlamış olan çok başarılı kadın yöneticilerimiz bulunmaktadır.

Kadınlarımızın hissettiklerini anlayıp çözüm sağlanması için devlet yönetiminde daha çok kadına ihtiyaç vardır.

Çalışan kadını sorunlarıyla baş başa bırakıp çözüm yolu aramayarak hem yetenekli kadınlarımızın körelmesine hem de toplumda kadınlarımızın üreticiliğinin elinde alınmasına sebep olunmakta. Eğitimli, yetenekli ve iş hayatına fayda sağlayacak kadınlarımız bu olanaksızlıklardan dolayı işin mi çocuğun mu tercihi arasında bırakıldıkları için çoğu annelik duygusu ağır bastığından eğitimli ev hanımı olmayı seçmeye zorlanmaktadır.

Yetkililer ve işverenler kadınlarımızın annelik haklarını ellerinden almamalı, işi ve çocuğu arasında seçime mecbur kalmalılarına sebep olan şartların değişimi yönünde çalışmalar yapmalıdırlar. Çalışmaya devam eden kadınlarımız çocuğunu ikinci planda bıraktığını düşünerek vicdanı ile savaşmak zorunda kalıyor. İşinden ayrılıp çocuğuna kendini adayan kadınlarımızda okuyarak harcadıkları emeklerin boşa gittiğini düşünüp, işe yaramaz olduğuna inanıp ruhsal çöküntü yaşıyor.

Bir kadın olarak bütün kadınlar adına sesleniyorum kadınlarımızın çalışma özgürlüğünü ellerinden almayın. Kadınlarımıza iş hayatında kendilerini göstermeleri için imkanlar verin. Çalışmak için çalışma şartlarında iyileştirmeler ve yenilikler yapılmasını kadınlar adına istiyorum ve umut ediyorum. Kadınsız iş yaşamı sağduyusundan yoksun kalır.

Saygılarımla…